10 Ağustos 2010 Salı

Gece Yumağım...

Öyle zor geçiyor ki annelik dönemimin en zor günlerini yaşıyorum.Nasıl bir sinirdir anlaşılır değil.Bu yaştaki çocuğun bu sinire sahip olması normal midir?


Havaların çok sıcak gitmesi bizlerden önce Begüm'ü etkiledi. Bir haftadır gecelerimiz kabus gibi geçer olmuştu ki dualarımız mı kabul oldu bilmem çok şükür dün akşamki yağmur ortalığı bir nebze serinletti herkes rahat rahat kendi yatağına yattı.Yaklaşık 10-15 gündür evin serin yerlerine kaçıyoruz olmadı ceryan yaptırıp uyumaya çalışıyorduk.Dün gece nerden baksak bi 6 saat uyumuş olamalıyım ve ben buna şükrediyorum bu bile beni biraz dinlendirdi.

Begüm gece uyumamak için elinden geleni yapıyor.Geçen hafta sonu annanesine gitmiştik hatırlamak bile istemiyorum o cehennem gibi sıcağı.Normalde annemin evi serin olur yazları ama geçen hafta sonu bi umut gittik ama nerdee aynı...

Begüm hala diretiyor ve uyumuyor oladık işler çıkarıyor bize.Ne istediğini kendi de bilmiyorki kuzum.

Açamadığı buzdolabı kapağını açmayı başardı ve alışkanlık haline getirdi.Gece açıp soda alıp getiriyor içmek için, veriyoruz bitiyor gazoz diye tutturuyor,olmadı çekirdek bu sıralanıp gidiyor.Huysuzlanmasın diye veriyoruz mama diyor elimizden tutuyor dondurmayla başlıyoruz çekirdek,leblebi o bitiyor süt,krakerler,gofretler olmadı çikolatalar,sakız, meyve bütün bunları arka arkasıya getiriyorum.Bu işkenceyi her gece çektirir oldu babası da ben de krizlere giriyoruz sinirden patlayacak duruma geliyoruz.Yiyecek faslı kabusa dönüşüyor,uyumamız 01:00-02:00 yi buluyor kendime gelip bi baktığımda hepimiz sızmışız Begüm bi tarafta biz bi tarafta yatağın üstü yiyecekle dolu kalkıp yiyecekleri toplayıp miniğimi, sinir topacımı yatağına yatırıyorum.O uyuduğunda diyorum ki a kızım şu yaptıklarına bak kendin de helak oldun bizi de babanla papaz ettin.İnanın şu 2 yaş sendromumudur ne illet şeyse babayla annenin arasını açma derecesine getiriyor.Zor günler geçiriyoruz...
uyku yok mu uyku

Mutfak masasının üstünde saçmalıyor, sütü içilmeyi bekliyor


Onun gülücüklere boğulması gecenin 2'sinde beni biraz diriltse de kızıyorum 


Gecenin 02:00'si ve Begüm hala gün içindeki enerjisini kaybetmemiş hala coşkuyla evin içinde fing atıyor benimse gözümden uyku akıyor o halde bile resim çekmeyi ihmal etmiyorum bakın.Kendimi sinir krizi geçirirken bulduğumda kızıyorum kendime.İşi bu kadar hazinleştirme olaya iyi yönden bakmalıyım gibi telkinlerden sonra kalkıp Begüm'ün o gıcık anlarını fotoluyorum.Biraz uykusuz kalayım bu bana bişey kaybettirmez geçer ve bunu da aşarım yeterki sevgi yumağım iyi olsun hep gülsün...

Hiç yorum yok: