Sonunda Begümün kelime dağarcığını genişletme çabalarım sonuç vermeye başladı. İçim içime sığmıyor. Bazen oyun oynamak için akşamları elimden tutup doğru odasına götürüyor zorla.Boyamalar yapıyor,resimler çiziyoruz,kitap okuyoruz,doktorculuk oynuyoruz,suyla oynuyoruz,trencilik,evcilik oynuyoruz vs. Hergün başka bir oyun oynatmaya çalışıyorum...
Bense bu oyunları oynarken kendimden geçiyorum ve kendimi çocuğa bağırırken buluyorum.Güya bir şeyler söyletmeye çalışıyorum.Kelimeleri sürekli tekrarlatmaya çalışıyorum örn: kalem diye üstüne basa basa tekrarlıyorum bazen bağırmama ağlıyor yavrum öyle üzülüyorum ki içim acıyor kendime kızıyorum.Çok yanlış yaptığımın onun psikolojisini bozduğumun strese soktuğumun farkındayım ama artık akıcı konuşmasını istiyorum. Farkında olarak bazı yanlışlıklar yapıyorum.Begüm'ü yaşıtlarıyla karşılaştırıyorum.Neden konuşamadı hala, ne zaman dillenecek, tuvalet olayını çözecek mi? Tüm bunlar ne zaman olacak çok geciktik bir an önce olmalı...bütün bu sorular kafamı kurcalayıp duruyor.İşin garip yanı ben ne zaman üstüne düşmesem, güya eğitim veriyorum ya odaya geçip kitap okuyorum olayları göstererek anlatıp ona da söyletmeye çalışıyorum işte bunlara ara verdiğim vakit istediğim gerçekleşiyor. Bazen iki kelimelik cümle kuruveriyor ve bunu yerinde ve zamanında kullanıyor.
Çok garip, her gece uyku öncesi oyun havasında konuşmalar yapar olduk, derken anne kız yatakta boğuşurken,oynaşırken buluyorum kendimi.Püf noktasını buldum her yeni cümlesinde yatakta birlikte hoplayıp zıplıyoruz 'yuppiiii' diye bağırıyoruz. Bayılıyorum bu halimize.Sohbet ediyoruz, gelecekte şunları şunları yapacağız,şunları alacağız şuraya gideceğiz şeklinde hayallere dalıyoruz seviniyoruz, sarılıyor öpüşüyoruz benim kızım büyümüş olmalı ki annesiyle sohbet ediyor iki üç kelimelik basit cümlelerle de olsa.
Bu aralar Begümü duşakabinin içine tutup çiş yapması için çabalıyorum.Her akşam eve gittiğimizde bunu tekrarlıyorum.Şu an pek ilerleme yok olacağını umuyor devam ediyorum.Bu sabah uyandı baktım bezi hiç ıslanmamış hiç çiş yapmamış öyle mutlu oldum ki bu bana ilerlediğimizin işaretini veriyor.Demekki gece tuvaletini tutabiliyor.Bir de gün içinde gelip 'anne çiş' diyor bir sevinçle hadi gel gidelim koş yapalım deyip banyoya koşuyoruz ve şortunu çıkarıp kendi bezini çıkarmayı da öğrendi bezini çıkarıyor ben tutuyorum hayır diye bağırıyor yapmıyor duş başlığını alıp suyu açıyorum hadi çişşşş demeye başlıyorum yağmur yağıyor seller akıyor diye şarkı söylüyoruz.Tık yok! Suyla oynamaya geçiyor bıcı bıcı diyor.Banyo yapmak daha cazip geliyor.Bunun sayesinde 'yağmur yağıyor' demeyi öğrendi benim mutluluğumsa tavan yaptı bu küçücük iki kelime bile beni uçurdu işte, napayım anneyim her gelişim aşamasında, en ufak bir kelimesinde bile mutluluğa boğuluyorum.Umarım diğer arkadaşlar gibi bende Begüm'ün tuvalet konusundaki başarılarını anlatırım bir gün bu bana çok uzak görünse de bir umut işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder