BEN ABLA OLDUM!..

Biliyorum çok uzun zaman oldu yazmayalı. Öyle çok istedim ki yazmayı pısırık kediler gibi uzaktan takip ettim tüm arkadaşlarımı kimler ne yapıyor çocuklar ne durumda hep okudum bir türlü yazamadım.Yoğun bir dönemden geçtim ikinci kez 16 günlük yıllık izin kullanıp dün itibari ile döndüm.Hiç dinlenemeden bir oturak göremeden dönüş yaptım.Çok planlı bir izin geçirdim.Aslında bu izni kocamla birlikte kullanmak istemedim ama aynı kurumda çalışmanın zorluğu burada da kendini gösterdi ve birlikte çıktık izne.Amacım doğrultusunda ilerlemem gerekiyordu ve onun bu işte zorluk çıkaracağından emindim.Amacım annem dahil hiçbir kimsenin evine gitmeden eve kapanarak bu son yaz sıcaklarını fırsat bilip Begüm'ü sıkı bir tuvalet eğitimine başlatmaktı.Öyle bilgi yüklüydüm ki bu konu hakkında çok yazı okudum.Çok sabırlı çok planlı ve AZİMLİ başladım işe.Bu konuda en büyük destekçim http://www.nurturia.com/  ailesiydi izne çıkmadan önce işten bulduğum her fırsatta tuvalet eğitimi başlıklı yada bu sözcüğün geçtiği her yazıyı okudum diyebilirim.Kafama öyle koydum ki bu iş hallolmalıydı 16 günde.Ümitsizliğe kapıldığım zamanlarda açtım http://www.nurturia.com/ 'u arkadaşların insanı sakinleştiren yazılarını okudum.Biraz kendime gelip yola devam dedim  ve dedim ki iyi ki varsın NURTURİA ailesi. Panik de yapmadım diyemem; izindeyken olacak mı, olmazsa başka iznim yok, babanne ben bırakınca halledebilecek mi, yok yapamaz yine bez bağlar tüm emeklerim çektiğim sıkıntılar boşa gidecek, olmazsa işe başlayınca annemi çağırsam da o da üzerine düşse gibi kafamdan bir sürü senaryo geçti.

İznimin başladığı ilk günden bu yana hiç bez bağlamadım gittiğim market gezmesi haricinde onda da haber vermeye başlamıştı bez olmasına rağmen yapmayıp haber verdi yap kızım bez var tuvalete gidemem dememe rağmen tuttu ve hemen tuvalete koştuk yaptı.Yani bu işi hiç bezlememekle halledeceğimi biliyordum öyle de oldu.İlk bir hafta hep kaçırdı ve olduğu yere yaptı durdu. Üzerine gitmeden neden yaptın sorularına maruz bırakmadan tembihleme yoluyla ikazlarda bulundum.Kendime kolaylık olması açısından ne külot ne şort ne de pijama giydirdim.Üstünde bir tişort çıplak gezdi tüm gün boyunca. Bu ona çişini nasıl yaptığını görmesi açısından kolaylık sağladı.Evin hali halıların durumu tahmin ettiğiniz gibi iğrenç ötesi oldu berbat bir koku...

Aradan bir hafta geçmesine rağmen bir gelişme olmadı o hala kaçırıyor tuvalete tutmamı hiç istemiyor hemen iniyor durmuyor, ben hala ona örnek olabilmek için her defasında uygulamalı gösteriyorum, şırıngaya su çekip bebeği çişe tutup çaktırmadan alttan su akıtıyorum bak bebeğin yapıyor sen de yap cevabı koca bir Hayııır... 

Ne onun evi batırmaya devam etmesi ne de babasının 'Bağla şunun altını şimdi üzerime yapacak,Hadi şuraya gidelim bağla da, Bağla bak böyle işeyerek öğrenemez bırak o haber versin sürekli tut çişe yapar ' sözleri beni yıldırmadı tamam tamam deyip sabrettim çok rezillik çeksem de. Artık günde bekli 50 kez anne çiş geldi der olmuş, tuttuğumda hüsranla karşılaşır olmuştum benimde sinirlerim harap olmuş artık bitkin düşmüştüm.Tam da bıcır bıcır konuşma zamanına denk gelmişti bu eğitim işi, kafamızı öyle bulandırıyordu ki sinirden duvarı yumluklar hale getirdi beni. Derken çareyi parka götürmekte buldum bu beni de babasını da bir nebze de olsa rahatlatıyordu bir kaç saat kafamız dinleniyordu.
10. günün sonunda mükafatımı aldım.Bingoooo... Tam belki yaparsa ümidiyle tuttuğum bir anda ben çiş yapmasını beklerken baktım pıtır pıtır dökülüverdi kakası öyle sevindim ki çığlıklar atasım geldi Begümle birlikte bir eğlendik bir eğlendik hopladık zıpladık öpücüklere gülücüklere boğulduk.Dedim bak abla oldun işte, o da demez mi 'BEN ABLA OLDUM' .Öyle sevindim ki kelimelere dökemiyorum.İnanın kakasını müzeye koyasım geldi o anda.Saklanacak bişey olsa saklardım buna inanıyorum.Küçük çişini de parka gittiğimizde tuttum yapsın diye baktım baya dolmuş çokça yaptı çişini işte böyle yapacaksın dedim ufak tefek kaçırmalardan sonra tamamen alıştı.O günden sonra kaçırmadan yapar oldu işe başlayana kadar gece de bağlamadım belki geceyi de hallederiz diye 29 Eylül gecesi uyanıp çişini haber verdi ilk defa dedim galiba bu da halloldu birkaç gece yapmadı kuru kalkıp sabah yaptı.Pazartesiden itibaren gece uykuya dalınca bağlıyorum çoğu zaman kuru kalkıyor.1 ay kadar geceleri bağlamayı düşünüyorum baktım 15 gün boyunca hep kuru kalkıyor gece de bırakacağım bağlamayı.Yani 9-10 günde hallettik bu işi çok şükür.Yani bu gelişme bana 'Sabrın sonu selamettir' sözünü doğrulattı. Bakalım önümüzdeki günler neyi gösterecek. 

Pazartesi günü işe başladım babanneye gitti belki onda yapmaz sorun çıkarır diye çok korktum ama olmadı.Gün boyu elim telefona gitti arasam da sorsammı diye ama aramadım sabredip akşamı bekledim hiçbir sorun yaşamamışlar. Bu soğuk havaya rağmen iki kez parka inmiş benden az önce eve girmiş buz gibiydi eli ayağı üstüne defalarca el yıkadı .Yazdan kalma alışkanlığını bırakamadı hala.Sıvı sabunu alıp defalarca el yüz yıkıyor lavabonun önünden ayrılmıyor hastalanmadan bu kışı da atlatmak ümidiyle yazımı sonlandırmak istiyorum. Önceki yazımda bahsetmiştim ben de böyle bir yazı yazabilecekmiyim bu çocuk asla bırakamayacak bezi bu kış da bezle geçecek bıraksa da bende diğer arkadaşlar gibi güzel bir post hazırlasam diye dualar ediyordum.Sonunda başardık. Aklıma koydum ya hani  eninde sonunda olacak işte.
huyum batsın!...