TATİLE GİDİYORUZ...

Evet bir yıldır beklediğimiz tatil hayalleri sonunda gerçekleşecek inşallah.Dinlenme zamanı artık yorulduk çok yorulduk.İş iş nereye kadar.Bütün bir yıl çok zor anlar geçirdik.Babam vefat etti en acısı buydu.Bunun haricinde aile içi zıtlaşmalar inatlar...Bu inatlaşmalar içinde bizi en çok yıldıran Begüm'ün inadıydı.Bu çok yordu bizi dedesinin ebediyen gitmesi beni etkilediği gibi kızımı da etkiledi.Benim sızlanışlarımı taklit etmeye başlamıştı offfff  of çok kötüydü.Bunlardan hiç bahsedemedim çünkü o dönemden sonra blog edinmiştim.İsterdim ki çok önce tanışsaydım Banu ve Mira ile çünkü Begüm tam bir internet çocuğu yani Begüm doğduğunda hiçbirşey bilmiyordum tam bir şaşkın ördektim her şeyi netten bakarak uyguluyordum ki nette araştırma yaparken Miranın Bahçesi ile karşılaştım bloğun ne olduğunu öğrendim ya da farkettim diyebilirim.keşke daha öncesinden yani Begümün ta ki küçüklüğünden başlasaydım şimdi ne yapacağımı bilemiyorum.Hem iş yerindeki sistemin kısıtlı olması yani nette her siteye girememek ve en önemlisi USB aygıtının kısıtlı olması beni bir hayli geciktirdi.Şu anda evden getirdiğim Laptop ile bir şeyler yapıp bloğumu düzenlemeye çalışıyorum.Yoksa evde bir şeyler yapmam mümkün değil.Neyse yine bugün bazı yenilikler yaptım biraz karmaşık oldu ama napalım bir de henüz yeni yeni çözmeye çalışıyorum neyin nasıl olduğunu hala çözemedim tam olarak diyorum ya dairedeki bilgisayarlarımız çoğu şeye kısıtlanınca evdekini getirirsem oluyor.Keşke Begümün doğumundan bu yana tüm olup bitenleri yazsaydım.Ama dileğim birçok arkadaş edinmek beni de takip eden arkadaşların olması beni çok mutlu ediyor.Bugün iş yerinde son günüm tam 23 gün izinliyim ve pazar günü yola çıkıyorum inşallah.Umarım bu tatil bize iyi gelir kırgınlıklarımız,kızgınlıklarımız geçer sinirlerimiz alınmış pamuk gibi olur öyle başlarız işimize.Tatil hem benim hem de eşim için İnşallah güzel geçer.Kötü bir dönemden geçiyoruz çok sinirliyiz çok kırıcıyız çok sertiz birbirimize karşı.Çok sıkıntılıyım ve işin kötüsü kimseye açamıyorum içimi ne anneme ne de kardeşlerime (derken ağlamaklı oluyorum yine) ne de iş arkadaşlarıma (eşimle aynı yerde çalışıyoruz bunun sıkıntısını anlatamam) bu ne yaa nereye kadar. Onun sinirlerini alıp kendi sinirlerimi azaltmam lazım, biraz daha alttan alarak, daha az konuşarak, karşılık vermeyerek, birbirimizi daha çok dinleyerek,en önemlisi birbirimize saygıyı eksiltmeyerek, daha çok severek (bu böyle gider) düzeltmeliyim kendimi,birbirimizi.İnşallah bunların tümü olmuş ve mutluluğu tekrar yakalayıp bir daha hiç bırakmamak üzere döneceğim işime.Bunu bebeğim Begüşüm ve sevdiğim adam için yapacağım yapmalıyım.Evet tatile çıkacağım ve tadını çıkara çıkara gezeceğim inşallah.Ağız tadıyla bir tatil yaşayacağım umarım.Bol bol gülücüklü resimlerle dönmek umuduyla Hoşçakalın...