9 Mayıs 2013 Perşembe

Kreşte Anneler Günümüz

Yaptığımız her şeyi, gittiğimiz her yeri anlatasım var. Yapılan her etkinliği, çocukların her anını çekip yayınlamak istiyorum fakat beni engelleyen şeyin ne olduğunu çözemedim bir türlü. Hal böyle olunca birikti de birikti, aslında öyle çok şey var ki anlatılacak Begüm'ün kreş anılarını mı, Özge'nin hallerini mi anlatayım hepsi bir anda olmaz ki her oluşumda buraya yazmak gerekirdi ama yapamadım halbuki söz vermiştim değil mi blog?
Begüm Salı günü kreş öğretmenleri ve arkadaşlarıyla birlikte  buraya tiyatroya gittiler güzel bir deneyim oldu minnoşuma. Dün de kreşine anneler günü kutlaması için davet edilmiştik kaçırırmıyız hiç, izin aldım erkenden oradaydım.Çok güzel geçti, tiyatrocuları çağırmışlar çocuklara oyun oynattılar, fotoğraf çekimi için gelmişler bol bol resimlediler bizleri sanırım Yayın dairesindendi. Bu arada Başkanları da oradaydı tabii kurum kreşi olunca davet edilmezse olmaz. Bütün anneler toplandık öncesinde pasta börek istediler her anne kendimizce hazırlık yaptık sabahtan verdik. Bir de pasta kestik Anneler Günümüze özel çok güzeldi hepsini oturduk yedik hepimizin ellerine sağlık. Çocuklar kendi yaptıkları hediyeleri annelere takdim ettiler ufak anahtarlıklar ve canlı renklerle yaptıkları güllerden birer tane hediye ettiler.


 









 Yeme içme faslından sonra bazı anneler gitti geriye kalan annelerle ve öğretmenlerle sobet ettik. Çocuklardan kardeşlerden yemek yeme(me)leri, süt içme(me)leri, uykuları, okula verilmeli mi verilmemeli mi? kararsızlıklarımız, hangi okul daha iyi gibi konulardan konuştuk.
Öğretmenlerine sordum Begüm bu yıl sizce okul için hazır mı? Ne dese beğenirsiniz!
Gayet rahat bir tavırla Begüm üniversiteye bile hazır gidebilir dediler. Güldüm, nasıl yani dedim içimden.
Meğer bizim kız kağıda yazılar yazıyormuş öğretmenine de "öğretmenim bak üniversite yazısı yazdım" diyormuş. Vay beee dedim. Bak seeeen benim kız büyümüş de haberimiz yokmuş. Onlara, hem doktor hem öğretmen hem de anne olacağından ve çocuk doğuracağından bahsediyormuş. Öğretmenleri bana bunları anlatırken dedim benim kız bu azimle giderse yapar, her işin üstesinden gelir. Biraz yakınarak biraz da  gurur duyarak kızımın çok işgüdar olduğundan bahsettim her işimin yardımcısı, onsuz bir şey yapamaz oldum. Ne yapsam "anne ben de yardım edeyim mi? ne olursun anne ben de yapıcam, ben de yıkayacam"  sözlerinden gınaa geldi. Her işimin dibinde bitiyor anneler günü için de elmalı kurabiye yapalım dedim kabusa döndü gece onlar uyumadan işe dalayım anca olacak dedim ama olur mu bende hata rezil ettiler beni. Begüm tezgaha kuruldu Özge babayı bunaltıyor uyumak istiyor karnı doyacak emzirilip uyutulacak, baba esti gürledi bizler kendimizi Begüm'ün odasında bulduk. Özge'yi hazırlayıp başladım emzirmeye Begüm de ağlıyor babası kızdığı ve uyumasını istediği için. Ben de anne yüreği naparsın hem babayı yatıştırıyorum kızın üstüne gitmesin diye diğer yandan da Begüm'e "kızım sen yat yatağına şimdi Özge'yi uyutalım sen de gelirsin benimle mutfağa devam edelim kurabiyeye tamam mı?"  yatağının başucundaki pencereden şöyle bir baktı balkona "hıh babam daha yatmamış ne yapacağız annecim" dedi yavrum. Ben ona kızarım bir tanem beraber yaparız sen merak etme dedim içimden de umarım uyur kalırsın beklerken derken diğer yanım da üzülerek ahh yavrum hem uyumanı istiyorum yoksa çok gecikeceksin sabah uyanamayacaksın benim işim uzun hem de istiyorum bana yardım etmeni ben de yaptım annemle bu kurabiyelerden ben yaptım demeni çok istiyorum. Tabii ne oldu beklerken sızdı kaldı yavru kuşum ben de geri kalan işime devam ettim arada uyanan Özge'yi emzir uyut yaparak. Vel hasıl işim iş benim bu kızlarla dua edeyim de Özge de ablasına çekmese... Aslında bu kızlar bana mı çekti ne annemin demesiyle öyle görünüyor. Anneler günü maceramız da böyle geçti. Bakalım asıl pazar günü neler olacak. Bu sadece maceranın kreşlik bölümüydü.


Dün gece oturduk Begüm ve tabii bizim bücür Özge ile Anneler günü için buradan yararlandığım bir etkinliği yaptık çok şeker oldular. Sabah kreşine götürdü.  Nasıl da sevinçliydi yavrum stajer öğretmenine henüz içeri girmeden anlatmaya başladı kim bilir verirken neler yaptı neler anlattı. Üzerlerine hem kendi ismini hem de öğretmenlerinin ismini tek tek Neslihan Çetin (miş ama biz Güdücü yazmışız) diğerine Zehra Görgülü Özden yazıp kalpler yaptım simli kalemlerle Anneler gününüz kutlu olsun yazdım. Zehra Hanım henüz 20 aylık hamile Neslihan Hanım ise bekar bir bayan. Olsun, benim amacım Begüm'ün bu etkinliğin içinde birebir yer alması, günün anlam ve önemini bilip yeteneğini de içine katabildiği bir hediye ile bilinçli bir gün yaşaması idi ve öyle de oldu.

Evet bu akşam da aynı çiçeklerden anneanneye bana ve babaanneye de yapmayı planlıyorum bir değişiklik olmazsa. Pazar günü de kendilerine takdim edeceğiz İnşallah. Evet kızım büyüyor ve biz her günü birlikte geçiriyoruz önümüzdeki yıllarda Özge de bize katılır İnşallah yeterki sağlığımız yerinde olsun biz her şeye yeteriz kızlarımızla. Tüm Annelerin ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN çocukları ve tüm sevdikleriyle mutlu günler onların olsun....






Hiç yorum yok: