26 Mayıs 2012 Cumartesi

SON DOKTOR MUAYENEMİZ

Başlıktan son gidişimiz olduğu anlaşılsa da biz yine gideceğiz hem de bıktırana kadar hoş bıkacağa benzemiyorlar gibi. Bizi onlar da çok sevdi özellikle Begüm'ü ama biz kadar olamaz.Bizi gördüklerinde Fatma hemşiremiz, Çağla ablamız, daha da çok Ümit Beyin gözlerinin içi parlıyor bizi gördüklerinde ne kadar mutlu olduklarını görmek beni nasıl mutlu ediyor anlatamam. Sevmek sevilmek güzel şey... Bugün tam 43 günümüzü doldurduk. Doğumdan tam 29 gün sonra geçirdiğim kanama sonucunda hastanede bir gece yatmıştım. Hastaneden çıkarken doktorum Ümit bey 40'ınız çıkınca kontrole bekliyorum sizi demişti. Bugün kontrole gittik dördümüz. Ümit Bey ultrason ile muayenesini yaptı rahim içinin temiz olduğunu söyledi.Aslında kanamamın geçmesi ile bir sorun olmadığını tahmin edebiliyordum fakat yine de Ümit Bey'in görmesini istedim aslında bu bir bahane :)) Ümit Beyi özlemişiz ve tabiiki Begüm de özledi. Hem Begüm'ün ona yaptığı resimleri vermek hem de yaklaşık 1,5 aydır evde olmanın verdiği bunalımı üzerimden bir nebze olsun atmak için gitmek istedim hastaneye (hastanede de ne stres atılır ya denilmesin Ümit Beyin verdiği o güven dolu sözleri güler yüzü, Ünal ile olsun kızlarımla olsun ayrı ayrı hepimizle ilgilenmesi özellikle de adamım dediği Begüm ile olan diyalogları beni mest ediyor biraz da kıskanıyorum benden çok onunla ilgileniyor :)) şaka bir yana süper bir doktor,iyi bir insan o...

Gittiğimiz ziyarette Begüm yine yapacağını yaptı sandalyeye oturmak isterken benim sandalyenin önünde durduğumu görünce 'çek şu dötünü' demesiyle Fatma hemşire ile Ümit Bey gülmekten yarıldılar yine, her gidişimizde Begüm o kendine özgü cümlelerini kullanarak onlara kendini mest ettirmeyi başarıyor. Ben bu güzel, bilmişlik dolu cümlelerin karşısında yarı şaşkınlık, yarı mutluluk haliyle kızımı gururla izliyorum bazen beni utandırsada. Babası ve ben Özge'nin telaşından ne olduğunu anlamamışız ne dedi yine o derken Fatma Hemşiremiz hemen kulağıma fısıldadı Ünal da odadan çıkınca bana sordu biz o kadar bıkmışız ki artık çenesinden an geliyor sözlerini dinlemeden ve anlamadan evet yada hayır cevabını veriyoruz dün de yine dinlelemişiz kızımızı üzülüyorum ne yazık :((

Yine tartılmayı unuttum hep unutuyorum daha yatağa yatarken baskülü görüp 'hıh unutmayım kalkınca kiloma bir bakayım' dedim ve dediğimle kaldım.

Tam çıkmamıza yakın Begüm resim çekinmek istedi doktor amcasıyla hemen hazırlanıp pozlarını verdi her gidişinde fotoğraf çekinmeyi ihmal etmiyor. Ümit Bey mail yoluyla resimleri istedi panosuna asmak için bu ne güzel bir duygu anlatamam. Sanırım bir dahaki gidişimizde panoda kızlarımın resmini doktorumuzun panosunda asılı göreceğim.

Ablasının deyimiyle (nereden çıktı nereden uydurdu bu anlamı olmayan bu kelimeyi bilemiyorum ablası bazen böyle seviyor ben de alıştım dilime takıldı sanırım ben de sevdim bu kelimeyi) küçük pamatçam bir gülücükler attı ki Maşallah görülmeye değer, fotoğrafa ilk gülüşüydü bu da doktor amcasına kısmetmiş. Şanslısınız Ümit Bey.. Gülücükler hiç eksik olmasın küçük pamatçamızdan.Üç ayrı poz vermiş ama ikincisi süper olmuş kızlarımın ikiside bu işi biliyor kime çekmişlerse :))


Kırkımızın çıkmasıyla yapılan doktor kontrolümüzde kızların pozları...





Hiç yorum yok: